بیا پدا شکـّیں تلارانءِ دلاں درّاں کنیں؛ ظھورشاہ ھاشمی

بیا پدا شکـّیں تلارانءِ دلاں درّاں کنیں

گرانبھائیں دوستی و مھرا پدا أرزاں کنیں

تئی دوئیں گالاں منی ناسرپدیں دل گونجتگ

بیا پدا گالانءِ ربّالو زری نوداں کنیں

مارا چہ راھا گِسر کرتگ إے بے راھیں سراں

گوں دلءِ خوناں یک سھریں مادنے رنداں کنیں

نوں دلا سَھڑیں کہ جوانیں روچ چہ چمّاں أندر أنت

زان پہ زان نندیں جگربرّیں غماں تالاں کنیں

راہ مئے بستگ أگر کوہ و تلار و گریشگاں

گوں وتی سرپنجگاں شیرّی رَھے برّاں کنیں

'میریان'ءِ پرشتگیں بان و ربد مئے سنگر أنت

گوں بندیں خوناں سکارانءِ زھاں سوھاں کنیں

۔۔۔۔؟

ناروایاں پمئے گوئرگندگاں گتگ اومان پدا

شکـّلیں أرواہ و گھگیریں سرا بیراں(؟) کنیں

چؤ نپت و گروک و بیر و آسگواریں جمبرا

دژمنانءِ زید و میتاپیں لداں سوچاں کنیں

 پلیں دیوان و مراگاھانءِ کوھیں خاطرا

دہ سری سیت ھزار گنجيں نپاں تاوان کنیں

مان ترّ أنت ھانل و مھگل أگر دیما مئے

منتـّان إش زوریں بندیگ إش وتی قولاں کنیں

دور نہ منزل ھزار گنج و ھزار نازیں سید

ھمبلاں زوریں چؤ کئورا دورسریں رمباں کنیں

شہ بلوچی نیوزءِ چاروکاں دستبندی إنت کہ 'جستءِ نشان'ءِ جاگھا گاریں بندا پہ ما گوں معنایا نبشتہ بہ کن أنت۔
یک دگہ ردےءَ گال 'بیران'ءِ کشاں جستءِ نشان جتگ، إے گال 'بریان' بیگ لوٹیت؛ کتابتے ردییے بیت کنت۔ وتی خیالاں بہ گش إت۔ مهربانی