یک روچے یک پشک -گربگےءَ روباهے دیست. پشّـک پیش سلام بیت و جوڑ و ڈڈی ئی کــُت.
روباه که باز گروناکینے أت، پشکءِ سلام ئی مان نیارت و په مـَـلـَـنڈی پشک ئی چار إت و گشت ئی:
او بـَـزّگ! مـُـشکانی گـِـروک! تو چون گوں من جوڑ و ڈڈی کنئے؟ بارین ترا کجام زانت یا هنرے هست إنت؟
پشک گوں شرمندگی پسه دات: واجه من تهنا یک رنگانوے زاناں.
روباها جست کت: تئی رَنگانه کجام إنت؟
پشک گشت : واجه وهدے که کـُچــک منی رندا کـَـپ أنت، من سـِـٹ کنان و درچکاں سرکپاں، و وتی ساها رَکیناں.
روباها کـَند إت و گشت ئی: تئی هنر همیش إنت و بَس!؟ من سَد هـُنرءِ واجهاں. منا تئی سرا بَزّگ کئیت.
لوٹـاں که ترا پیش بداراں که چون گوں کچکاں دودیم به بئے.
آوانءِ هبر أنگت نه کـُـٹـِـتـَـگ إتنت که یک شکارییے گوں وتی کـُـچکاں رَس إت. پشّــُـک دَلهار و زوتیا درچکےءَ سر کپت و روباه ئی توار کـُـت: واجه روباه زوت کن، إدان ...
تاکه روباه کارے کـُت به کنت، کچکاں آئی گپت ...
پشکءَ کوکار کت: چون واجه روباه! شما گوں وتی سَدیں هنراں بندیگ بیت إت! شما را أگر منی دابا تهنا یک هنرے بیتیں أت و إینچو گروناک (مغرور) مه بوتینئے، هنون بندیگ نه بیتگ أتــئے!!!
Source: www.pahra.blogsky.com
Edited by www.balochinews.com
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
وتی کلوا چێرا نبیس إت