أللهءِ یاد و ناما که باز باز مزن شان و بی حد پهّل کنوک إنت.
گؤن بازین سلام و درود په عزیزین وانوگر و زانتکاران!
چه روچے که مئے پلّ و گلابین مخلوق درس وانگءِ ترانگا کپت أنت و إے درّین راه إش گچین کرت؛ گؤن اللهءِ فضل و کرما مئے وانوگر و زانتکاران گیش بوان أنت. إیشیءِ برکتا بازین مشکل و سکـّیاں چه مئے هنداں بال کرتگ؛ شـُتگ أنت. بلے چه دگہ دیمےءَ مئے ماتی زبانا یک ٹوہ ٹوهیں نادراهییےءَ کپتگ که إے ناجوڑیءِ بابتا مردم پیکہ فکرمند بہ بیت۔
مئے گلزمین إیرانءِ تها بلوچی زبانا وانگ و نبیسگءِ جاگه نیست إنت۔ هر چه هست و نیست همے دپ په دپی گپ و تران أنت که سینگ په سینگا گرد أنت؛ په دگراں رس أنت۔
چه دگه دیمےءَ؛ مئے وانوگران توریں بلوٹ أنت یا ملوٹ أنت؛ دگہ زبانانءِ گال گوں بلوچی هور تهور بوتگ أنت۔ إے پیما که بلوچی زبانا کم کما دگہ گال جاگه داتگ، مردمءِ دلا بیم کپیت که آیوکین دگہ لھتے سالانءِ گـوَزگا پد مئے ماتی زبانءِ گالاں هچّ نه مانیت.
بلوچی زبان یک دیمےءَ گؤن پشتو و پارسی دری، چه یک دیما گؤن اُردو، سندی و پنجاپی، و پشت کپتگیں نیمگاں گؤن عربی، إنگریزی و پارسی بّر وارتگ؛ هؤر بوتگ۔ نوں یک ھنچؤشیں لٹـّےءِ ڈولا إنت که آئیا أگر بہ تراشئے، گڈا آخرا هچّی نہ مانیت.
ماں مئے هند و دمگاں بلوچی گالاں یلہ دیگ و دگہ زبانانءِ گالاں زورگ یک شرّیں کارے بوتگ۔ رؤژنگری و زانؤگریءِ یک نشان و علامتے حساب إبیت۔ ألـمّا که إیشی پہ ما آپت و نادراهییےءِ علامت إنت.
چه وانوگر و زانتکاران منی دستبندی:
إے مئے و شمئے ذمّواری إنت تاکہ په وتی ماتی زبانءِ دارگا جهد بہ کنیں۔ أوّل ماں جندءِ دوارا وتی زبانا گپ بہ جنیں۔ پدا چه وتی نزدیکیں سیاد و وارثان بہ لوٹیں که هنچؤش بہ کن أنت.
إے بابتا لھتے آسودگیں رهبند شمۓ دیما پیش کنگ بنت۔ چه شما عزیزیں وانوگران دست بندی إنت که آیاں کار بہ بند إت و دگراں هم راهشونی بہ کن إت:
یکّ : بلوچی راڈیوءِ برنامواں دلگوش کنگ که إیرانءِ وهدا هر سر شپءِ کلاک 8 شنگ و تالان إبَنت.
دو : بلوچی نبشتانکان وانگ و آیانءِ تها قدیمی گپ و گالاں یاد گرگ.
سۓ: په وتی سنگتان؛ هؤرگؤن موبایل ، إیمیل و یا وبلاگاں بلوچی زبانا کاگد کرّاچ شنگ کنگ.
چار: بلوچی بتل متلاں یاد گرگ و کار بندگ.
پنچ: پیریں مردم؛ هنچو که پیرک (واجہ) و بلؤک (بی بی)ءِ گورا نندگ و آیانءِ گپاں دلگوش دیگ۔
شمۓ منّت وار : مریدان سلطان بابا حاجی
Source: www.balochinews.com
گؤن بازین سلام و درود په عزیزین وانوگر و زانتکاران!
چه روچے که مئے پلّ و گلابین مخلوق درس وانگءِ ترانگا کپت أنت و إے درّین راه إش گچین کرت؛ گؤن اللهءِ فضل و کرما مئے وانوگر و زانتکاران گیش بوان أنت. إیشیءِ برکتا بازین مشکل و سکـّیاں چه مئے هنداں بال کرتگ؛ شـُتگ أنت. بلے چه دگہ دیمےءَ مئے ماتی زبانا یک ٹوہ ٹوهیں نادراهییےءَ کپتگ که إے ناجوڑیءِ بابتا مردم پیکہ فکرمند بہ بیت۔
مئے گلزمین إیرانءِ تها بلوچی زبانا وانگ و نبیسگءِ جاگه نیست إنت۔ هر چه هست و نیست همے دپ په دپی گپ و تران أنت که سینگ په سینگا گرد أنت؛ په دگراں رس أنت۔
چه دگه دیمےءَ؛ مئے وانوگران توریں بلوٹ أنت یا ملوٹ أنت؛ دگہ زبانانءِ گال گوں بلوچی هور تهور بوتگ أنت۔ إے پیما که بلوچی زبانا کم کما دگہ گال جاگه داتگ، مردمءِ دلا بیم کپیت که آیوکین دگہ لھتے سالانءِ گـوَزگا پد مئے ماتی زبانءِ گالاں هچّ نه مانیت.
بلوچی زبان یک دیمےءَ گؤن پشتو و پارسی دری، چه یک دیما گؤن اُردو، سندی و پنجاپی، و پشت کپتگیں نیمگاں گؤن عربی، إنگریزی و پارسی بّر وارتگ؛ هؤر بوتگ۔ نوں یک ھنچؤشیں لٹـّےءِ ڈولا إنت که آئیا أگر بہ تراشئے، گڈا آخرا هچّی نہ مانیت.
ماں مئے هند و دمگاں بلوچی گالاں یلہ دیگ و دگہ زبانانءِ گالاں زورگ یک شرّیں کارے بوتگ۔ رؤژنگری و زانؤگریءِ یک نشان و علامتے حساب إبیت۔ ألـمّا که إیشی پہ ما آپت و نادراهییےءِ علامت إنت.
چه وانوگر و زانتکاران منی دستبندی:
إے مئے و شمئے ذمّواری إنت تاکہ په وتی ماتی زبانءِ دارگا جهد بہ کنیں۔ أوّل ماں جندءِ دوارا وتی زبانا گپ بہ جنیں۔ پدا چه وتی نزدیکیں سیاد و وارثان بہ لوٹیں که هنچؤش بہ کن أنت.
إے بابتا لھتے آسودگیں رهبند شمۓ دیما پیش کنگ بنت۔ چه شما عزیزیں وانوگران دست بندی إنت که آیاں کار بہ بند إت و دگراں هم راهشونی بہ کن إت:
یکّ : بلوچی راڈیوءِ برنامواں دلگوش کنگ که إیرانءِ وهدا هر سر شپءِ کلاک 8 شنگ و تالان إبَنت.
دو : بلوچی نبشتانکان وانگ و آیانءِ تها قدیمی گپ و گالاں یاد گرگ.
سۓ: په وتی سنگتان؛ هؤرگؤن موبایل ، إیمیل و یا وبلاگاں بلوچی زبانا کاگد کرّاچ شنگ کنگ.
چار: بلوچی بتل متلاں یاد گرگ و کار بندگ.
پنچ: پیریں مردم؛ هنچو که پیرک (واجہ) و بلؤک (بی بی)ءِ گورا نندگ و آیانءِ گپاں دلگوش دیگ۔
شمۓ منّت وار : مریدان سلطان بابا حاجی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
وتی کلوا چێرا نبیس إت